dizajnum

Polifonia polskiego dizajnu

2011-10-18T00:30:00.003+02:00

Od ponad tygodnia w Madrycie przy Calle de Alcalá w szacownym budynku Círculo de Bellas Artes de Madrid trwa wystawa polskiego wzornictwa, która została zrealizowana w ramach Polskiej Prezydencji. Muszę o tym napisać, bo miałam z tym trochę wspólnego. Wystawa prezentuje pięć kategorii projektów: tkaniny, oświetlenie, ceramikę, szkło i meble. Wśród zaproszonych do pokazu projektantów są: Radek Achramowicz, Agnieszka Bar, Marek Cecuła, Agnieszka Czop, Krystyna Górska, Katarzyna Hałas, Renata Kalarus, Bogdan Kosak, Agata Kulik-Pomorska, Paweł Pomorski, Tomasz Rudkiewicz, Joanna Rusin i Anna Siedlecka. Projekt ekspozycji i katalog wykonał duet Anna i Magda Piwowar. Obszerny opis wystawy znajduje się na stronie www.polifonia-polyphony.com (w języku hiszpańskim i angielskim) i na stronie www.culture.pl (w języku polskim). Kuratorami są Czecha Frejlich, Michał Stefanowski i Magda Kochanowska (czyli ja).

Guma do żucia i przycięta stopa

2011-08-29T12:29:00.013+02:00

Minęło sporo czasu zanim trafiłam na następne po "Nieżywym Fredzie" przykłady strasznych projektów, produkowanych przez dizajnerską firmę. Godnie reprezentować będą tę kategorię obiekty z logo Fred&Friends.

Obok bardzo udanych, pomysłowych, ładnych, zabawnych i naprawdę dobrze zaprojektowanych przedmiotów codziennego użytku, w portfolio firmy znajduje się kilka gniotów.

1. FOOT IN THE DOOR™

czyli gumowy damski but jako stopper do drzwi
proj. Liz Dubois, Anthony Petrie, 2006

2. NOMSKULLS™
czyli upiorne silikonowe formy do pieczenia ciast
proj. Winnif Pang, 2010

3. STUCK UP™
magnesy na lodówkę o kształtach przeżutej gumy
proj. Winnif Pang, 2008

Oto godne towarzystwo dla projektów Suck UK, które swego czasu zainaugurowały cykl Straszny dizajn.

Rzeźnia numer 5

2011-08-29T02:46:00.003+02:00

I jeszcze jedna projektantka z Austrii, która robi na mnie wrażenie (austriackie projektowanie to temat, który ostatnio rozpracowałam).

Dejana Kabiljo: urodzona w Splicie, wykształcona w Belgradzie i Mediolanie. Mieszka w Wiedniu.

Projekt fotela Fat to piękne nawiązanie do słynngo Sacco (dla przypomnienia: proj. Gatti, Paolini, Teodoro, 1968, prod. Zanotta), rozpaczliwe nawoływanie do stosowania zdrowej diety, istny koszmar wszystkich wegetarian i aktywistów walczących o prawa zwierząt. Oraz hymn na cześć wyobraźni.

www.kabiljo.com

Austriacki łącznik

2011-08-29T02:04:00.002+02:00

To mi się ostatnio spodobało:

Krzesło Links (2005)

Autorem jest austriacki projektant Robert Rüf

fot. Michael Stelzhammer

www.robertruef.com

Czytanie na tarasie

2011-08-03T17:01:00.007+02:00

Nie ma nic lepszego od dobrej książki o dizajnie.
No może jeszcze tylko dwie dobre książki o dizajnie + czas na ich czytanie :)

Parę tygodni temu wybrałam się z koleżanką z uni (czyli kumpelką z uniwersytetu) do świetnej księgarni niedaleko Gran Via. Księgarnia nosi nazwę PANTA RHEI i mieści się przy c/ Hernán Cortés, 7 (Madryt) i jest kopalnią bezapelacyjnie najwspanialszych książek o sztuce, fotografii, modzie i dizajnie rzecz jasna. Z bólem serca kupiłam tylko dwie: "Diseño. Historia, teoría, práctica del diseño industrial", czyli klasyk którego autorem jest Bernhard E. Bürdek (absolwent Ulm School of Design czyli Hochschule für Gestaltung) i "El diseño como experiencia. El papel del diseño y los diseñadores en siglo XXI", autorzy to Mike Press (Sheffield Hallam University) i Rachel Cooper (University of Saldford).

Książka nr 1: Bürdeka (w wersji angielskiej: "Design: The History, Theory and Practice of Product Design") jest kompendium wiedzy na temat rozwoju europejskiego modelu kształcenia projektantów (podstawowym odniesieniem dla autora są szkoły niemieckie czyli Bauhaus i Ulm). W prostych żołnierskich słowach Bernhard wprowadza wszystkich zainteresowanych w obszary twardej teorii i metodologii projektowania. - Projektowanie nie odbywa się w próżni, jak gdyby było luźną kombinacją kolorów, form i materiałów. - pisze - Każdy zaprojektowany obiekt należy rozumiec jako wynik procesu rozwoju, którego kierunek wyznaczają bardzo różne warunki, nie tylko kreatywne. Niby oczywiste, ale zawsze dobrze mieć pod ręką kilkadziesiąt stron wypełnionych rzeczową argumentacją, która dowodzi, że teoria i metodologia wzornictwa mają zastosowanie w praktyce (z przykładami!). Nie zapomina przy tym o uwarunkowaniach ekonomicznych, społecznych i kulturowych. Nie jest to wprawdzie lektura, którą czyta się z zapartym tchem od deski do deski, ale regularne sesje z panem B mogą doprowadzić czytelnika do zrozumienia czy jest dizajn.

Książka nr 2: Pressa i Cooper (w wersji angielskiej tytuł brzmi: "The design experience: the role of design and designers in the twenty-first century", tu link do google books) jest spełnieniem moich marzeń, ponieważ pozycji, które dotyczą dizajnu w XXI wieku, z przyczyn oczywistych jest jak na lekarstwo. Cieszy mnie zatem każdy rozdział, zarówno ten traktujący o kulturze konsumpcyjnej, jak i ten mówiący o aspekcie doświadczania wzornictwa (autorzy analizują emocje towarzyszące obcowaniu z konkretnymi obiektami, jako jeden z przykładów... oczywiście iMac). Ostatni rozdział, omawiający zawód projektanta uważam za szczególnie potrzebny. Kilka miesięcy temu na łamach kwartalnika 2+3D recenzowałam książkę Moniki Rosińskiej "Przemyśleć u/życie". Była to próba określenia stanu samoświadomości zawodowej polskich projektantów. Powstała książka, która udzieliła kilku odpowiedzi na ogólne pytanie czym jest wzornictwo, ale nie stworzyła wiarygodnego wizerunku polskich dizajnerów.
Mike Press i Rachel Cooper zajęli się tymczasem uporządkowaniem stanu wiedzy na temat dyscyplin projektowych - pokazali ogromną ich różnorodność i wynikające z niej trudności w generalizowaniu na temat "zawodu projektanta". Myślę, że w Polsce potrzeba nam w pierwszej kolejności uporządkowania wiedzy na temat naszego projektowania.

(na zdjęciu kawałek tarasu i trochę słońca)

Victor Margolin o sustainable design

2011-06-04T21:09:00.003+02:00

O projektowaniu zgodnym z zasadami zrównoważonego rozwoju powiedziano i napisano już wiele.

Nie zaszkodzi jednak poznać głos Victora Margolina, znakomitego historyka i krytyka dizajnu, autora wielu świetnych książek (także moich ulubionych), emerytowanego już profesora University of Illinois w Chicago. A zatem Victor Margolin na temat "design and sustainability" via: blog.eyemagazine.com:

CZĘŚĆ 1

CZĘŚĆ 2

Victor Margolin

Polecam też www, gdzie możecie znaleźć linki do najważniejszych artykułów VM, spis jego książek, i całej masy innych informacji.

TOP | 2011

2011-05-27T14:25:00.014+02:00

Przez ostatnie kilka miesięcy pracowałam nad nowym programem zajęć i miałam nadmiar przesiadywania w Internecie. Dla relaksu zrobiłam sobie listę projektów, które darzę wyjątkową sympatią. Nie bardzo wierzę w rankingi i zestawienia. Nie ma szans na obiektywizm, jeżeli opracowania nie są oparte na faktycznych badaniach. Ale swoją prywatną listę "the best off" zawsze można zrobić. W tworzeniu mojego mini rankingu pomogło to, że jakiś czas temu musiałam się spakować wyjechać na trochę. Musiałam też podjąć decyzję co zabieram i co nowego się pojawi. W ten sposób zaczęłam sobie w głowie układać moją listę "najważniejszych". Ostatecznie skróciłam ją radykalnie do 5 szt.

Kafeterka 5050 | (proj. Richard Sapper, prod. Alessi, 1979), jej największym plusem jest to że nie jest zakręcana (bolą mnie zęby kiedy muszę zakręcić aluminiową kafeterkę Baletti), poza tym kawa z 5050 smakuje świetnie. Przedmiot, który ładnie się starzeje. Bardzo lubię. Zabrałam.

iPOD Shuffle | (I generacja, prod. Apple, 2005), moim zdaniem najładniejszy z iPODów (jak dotychczas) ale niestety brak kontroli nad tym czego się słucha. Czasem fajnie, jak kontroli brak, więc cenię sobie tę rzecz. Uległam sentymentowi. Zabrałam.

Buty Camper | Tu gdzie jestem, Camper to religia. Korzenie tej firmy sięgają XIX wieku, choć sama marka powstała w latach 70. (na Majorce!) Kupiłam (cztery pary, różne) i bez przerwy noszę. Czerwone lubię najbardziej. Nie da się od nich odzwyczaić.

Vespa, 50 | Nie biała, tylko granatowa, z jasnobrązowym skórzanym siedzeniem, i właściwie nie moja, bo mojego męża, ale czuję się jej "matką chrzestną". Osiąga tylko 50 km/h, ale to wystarczy, żeby poczuć się wspaniale. I te schowki! Ma ok. 750 km na liczniku...

Lykho Radio | (proj. Marc Berthier) Dokładnie takie jak na zdjęciu, niebieskie. Wykonane z silikonu, wcześniej "mieszkało" pod prysznicem, teraz - na wannie. Super proste, ale ma wszystko czego trzeba, żeby posłuchać muzyki w czasie kąpieli. Stacje ustawia się kręcąc antenką :)

Czekaj, czekaj

2011-01-26T00:55:00.004+01:00

To jest naprawdę dobre. Wyszukane na Yanko i Wired. Koncepcja świateł drogowych (proj. Thanva Tivawong) oparta na zasadzie działania klepsydry. Na pierwszy rzut oka to bardzo ciekawy pomysł, ale chwilę po pierwszym zachwycie pojawia sie sporo wątpliwości: jak poradzą sobie daltoniści (?), czy z dużej odległości światła będą czytelne (?) W komentarzach (szczególnie na Yanko) pojawia się bardzo dużo zarzutów.

Z pewnych powodów stosowane powszechnie światła drogowe są wciąż dość dobrym rozwiązaniem. Jednak trzeba przyznać, że chęć wizualizowania czasu oczekiwania na zmianę światła jest zrozumiała. Wie o tym każdy kierowca, a i niejeden pieszy. Oto inny projekt (proj. Damjan Stanković), który nie zmienił systemu trzech okrągłych świateł, tylko dodał jeden element - proste i czytelne rozwiązanie.

Mapa świata wg FB

2011-01-14T01:13:00.003+01:00

Na stronie www.infosthetics.com (rewelacyjne miejsce, wszystko o "wizualizacji informacji") prezentowana jest wizualizacja aktywnych połączeń pomiędzy użytkownikami Facebooka (dla przypomnienia jest tam ok. 500.000.000 osób). Paul Butler, autor projektu, zwizualizował (zaledwie) 10 milionów połączeń par przyjaciół.

Nawet ta marna liczba wystarczyła, aby pojawiły się zarysy kontynentów. Boleśnie brakuje Rosji, Chin, oraz Bliskiego Wschodu, i paru jeszcze miejsc.

Całość piękna. Ciekawe, czy na lekcjach geografii obok map świata: fizycznej i politycznej, będzie analizowana mapa "social connections".

Składaki

2011-01-12T18:08:00.007+01:00

Strida to jeden z fajniejszych składanych rowerów jakie znam (poza pamiętnym Pelikanem i Wigrami 3 rzecz jasna).

Projekt Marka Sandersa ma już ponad 20 lat. Oryginalnym pomysłem było zastosowanie trójkątnej ramy i stosunkowo małej średnicy kół. Każde z kół usytuowanych w dwóch rogach trójkąta ramy, zostało zamocowane jednostronnie: tylne po lewej stronie w stosunku do osi ramy, przednie po prawej. Po złożeniu lądują jedno obok drugiego, a rower można toczyć (ciągnąć za sobą) - bardzo wygodne rozwiązanie. www.strida.com

(tak zdecydowanie nie wolno)

(a tak, proszę bardzo)

Sanders zaprojektował też pełnowymiarowy składany rower IF Mode. Też niczego sobie.

www.pacific-cycles.com

Trochę więcej miałam z nimi ostatnio do czynienia, bo pisałam o Marku artykuł.
No i najlepsze są filmy :)

Strona projektanta www.mas-design.com

I'm not a doctor!

2011-01-05T23:29:00.002+01:00

Ufff dawno nie zaglądałam.
Proszę bardzo dla wszystkich doktorów (nauki, sztuki i medycyny)
;)

created by Antrepo Design Industry

czym jest dizajn | 2 edycja

2010-10-17T19:38:00.001+02:00

Tak samo jak w ubiegłym roku na pierwszych zajęciach z krytyki dizajnu zrobiliśmy krótkie ćwiczenie - wszyscy studenci (ale tym razem już beze mnie) napisali swoje definicje dizajnu.

Najczęściej powtarzane sformułowanie w tym roku:

Dizajn/design to... kształtowanie rzeczywistości, zachowań (6)

Pozostałe hasła były na tyle rozproszone, że nie uzyskały podobnej przewagi.
Zaskakująco mało było sformułowań:
szerokie pojęcie (interdyscyplinarne) (2)
dostrzeganie i rozwiązywanie problemów (1)
(w ubiegłym roku były na II i III miejscu)

Poza tym całkiem popularne były słowa:
kreatywność/kreowanie (4), forma (3), funkcja (4),

A te mało popularne to:
produkt (2), sztuka (1), estetyka (1), technologia (0), inżynieria (0), ekologia (0), ergonomia (1)

W ćwiczeniu wzięło udział 9 studentów
(Wydział Wzornictwa, ASP Warszawa, studenci USM)

Łódź Design 2010 | Reddish

2010-10-16T00:57:00.003+02:00

Wczoraj w Łodzi - wspaniała prezentacja Naamy z Reddish (Izrael)

Naama pracuje na Holon Institute of Technology.
Razem ze swoim przyjacielem Idanem tworzą Reddish.

Idan i Naama dużo podróżują i uważnie się rozglądają, eksperymentują z ciekawymi materiałami i nawiązują do tradycji. Bardzo dobre, inteligentne projektowanie. Koniecznie do poczytania txt-y na ich www.
www.reddishstudio.com

Najprostsze rzeczy

2010-10-02T23:44:00.013+02:00

Wystawa "The Essence of Things" Vitry jest już historią (trwała do 19 września), ale na pewno warto ją wrzucić do sekcji Ważne Wystawy.

Czy tzw "ciężkie czasy" sprzyjają powstawaniu produktów bardziej ekonomicznych i długotrwałych? Okazuje się, że wzloty i upadki gospodarki zawsze sprzyjały temu, aby wzornictwo skłaniało się ku maksymalizacji funkcjonalności przy jednoczesnej redukcji środków formalnych. Produkcja maszynowa jest z gruntu racjonalna. Ważnym impulsem w kierunku redukcji form była popularyzacja japońskiej estetyki i dialog projektowania ze sztuką abstrakcyjną.

Obszerny opisy wystawy można znaleźć na stronie Faces of Design

"The Essence of Things", Vitra Design Museum, 20.03.2010 – 19.09.2010

Tea Service, Wilhem Wagenfeld, 1930-34 © VG Bild-Kunst, Bonn, 2010; Lamp, Sybold van Ravesteyn, 1926 © Vitra Design Museum; Speaker, (anonymus) Philips Eindhoven, 1926 © Vitra Design Museum; fot. Andreas Sütterlin

Books

2010-09-26T22:49:00.004+02:00

www.designersreviewofbooks.com

Maison & Objet | Paryż 2010

2010-09-10T22:36:00.004+02:00

Targi Maison&Objet nie są może imprezą kultową w kalendarzu świata dizajnu, ale mają swój charakter. Wprawdzie nie porażają skalą w porównaniu z innymi tego typu wydarzeniami, ale ich kameralność może być odbierana bardzo pozytywnie. Oprócz prezentowanych tradycyjnie mebli, akcesoriów, tkanin, ze szczególnym uwzględnieniem nowości, organizatorzy pozwalają sobie na błyskotliwe prezentacje niekomercyjne.

W tym roku wyróżnić warto wystawę "Paris Salon du Meuble... 50 Years Of Creation" zorganizowaną na 50-lecie targów mebli z piękną scenografią Jeana-Philippe'a Nuela, prezentację wschodzących gwiazd rosyjskiego dizajnu "Focus on Russia. Talents à la Carte" stworzoną przez wykształconą w Moskwie i Londynie Dimę Loginoff oraz tajemnicze "Microcosmes".

Kuratorem tej ostatniej i najbardziej intrygującej wystawy był François Bernard, dyrektor agencji śledzącej trendy w dizajnie Croisements. Bernard wychodząc z założenia, że żyjemy w świecie, w którym nieustannie wzrasta znaczenie hasła INDYWIDUALIZM, zbudował prezentację projektów, które to zjawisko komentują. Współczesne media karmią się prywatnością znanych osób, miliony ludzi publikują swoje profile na portalach społecznościowych, po sieci krążą setki milionów prywatnych zdjęć i filmów. Rozwój technologii komunikacji powoduje, że granice tego co prywatne i publiczne tracą ostrość. Jak się chronić, ale nie dezerterować przed otaczającym światem. Bernard wybrał obiekty, które kreują tzw. strefy ochronne, takie które tworzą bariery – w sensie fizycznym, sensualnym, wirtualnym. Znalazły się tam meble, które „otaczają” użytkownika, separują od otoczenia, stają się kryjówkami. Barierę ochronną może wytworzyć także mp3 – muzyka w słuchawkach skutecznie izoluje, przenosi w sferę intymną nawet na środku zatłoczonej ulicy. Prywatność i indywidualizm dziś według Microcosmes to zwrócenie się ku sobie.

Maison&Objet Paris 2010
3.09.2010 – 7.09.2010

www.maison-objet.com

Microcosmes

Walter van Beirendonck

(credit: Dan Lecra)

Microcosmes
wszystkie eksponaty zostały umieszczone
w drewnianych kapsułach

Microcosmes
Ear Chair (Bonlux) proj. Jurgen Bey

Microcosmes
Contemporary Domestic Confessional,
proj. Arik Levy

Bathphones & Projektowanie uniwersalne

2010-08-23T23:46:00.004+02:00

Polecam bardzo przydatny tekst dotyczący projektowania dla osób w podeszłym wieku
DESIGN AND ELDERLY PEOPLE
Problem jest istotny, bo wiadomo, że populacja Europy starzeje się i niebawem grupa użytkowników 60+ i 70+ będzie wielokrotnie wyższa niż dziś, więc warto się do tej sytuacji przygotować.

W artykule padają dwa kluczowe stwierdzenia:
Find the balance between undersupport and oversupport
Do not design 'special' products for elderly people

Urządzenie do wspomagania osób z niedosłuchem o nazwie Batphones, proj. Mathias Ries jest przykładem prawidłowego (!) zastosowania zasad projektowania uniwersalnego.

Productivity Future Vision | Microsoft

2010-08-22T01:41:00.000+02:00

Wizja Microsoftu z 2009 roku powoli wkrada się w życie. Wystarczy przeanalizować nowe funkcjonalności Google maps, iPhona + iPada. Film w każdym razie wart jest obejrzenia. Zarządzanie zasobami informacji staje się coraz bardziej skomplikowane i z tym problemem projektanci będą musieli mierzyć się coraz częściej. Kierunki eksplorowane przez korporacje wyznaczające trendy to rozwiązania intuicyjne & interaktywne; to co wirtualne przenika się z tym co realne. W efekcie dochodzi do stopniowego zaniku dawnego dość klarowanego podziału. Taką symbiozę świata cyfrowego i realnego przedstawia wizja autorów... zawieszających się tradycyjnie Windowsów - zawieszają się wirtualnie, a wściekłość jak najbardziej realna :)

Pixeloza

2010-07-30T00:07:00.002+02:00

Stéphane Malka - architekt francuskiego pochodzenia - używając banalnych pudełek kartonowych malowanych na biało, zamienił pusty pokój w obłędny "krajobraz cyfrowy". Projekt pokazano w lipcu na targach sztuki w Moskwie (Biennale Internationale de Moscou 2010). Przyzwyczajeni do obrazów cyfrowych szukających podobieństw z rzeczywistością, możemy czuć się zaskoczeni analogową formą, która podszywa się pod obrazy cyfrowe.

www.stephanemalka.com

definicja Bruce'a Archera, 1973

2010-07-29T23:42:00.003+02:00

Design is that area of human experience, skill and knowledge
which is concerned with man’s ability to mould his environment
to suit his material and spiritual needs.”

Bruce Archer, The Need for Design Education,
Royal College of Art, 1973

Symetria jest do kitu - Nissan Cube

2010-07-19T20:27:00.005+02:00

Wiadomo, że żaden człowiek nie ma idealnie symetrycznej twarzy.

Ale czy to fajne gdy samochody nie zachowują zasad symetrii?

Oto ostrożna próba Nissana.

Niesamowite: foot pedal washing machine | Indie

2010-06-28T00:12:00.001+02:00

Junghans Max Bill

2010-06-26T22:43:00.006+02:00

Są wakacje więc trochę mniej szperam po Internecie i trochę mniej poważne rzeczy znajduję, ale parę dni temu kolega pokazał mi taki ładny zegarek...

Niemiecka firma Junghans produkuje zegarki, które (prawie) wiernie odwzorowują projekty Maxa Billa z lat 50.

Juice Skin | Naoto Fukasawa

2010-06-08T23:42:00.008+02:00

Projekty tego Pana lubię szczególnie. Nie wymagają specjalnego komentarza, bo raczej łatwo zrozumieć intencję. Karton typu Tetra Prisma pasuje do soku bananowego, brązowe flokowane kartoniki oddają urok skórki owocu kiwi. Opakowania wspomagają degustację - można kosztować wzrokiem.

Zaczerpnięte z książki:

Kenya Hara, "Designing design",

Lars Miller Publishers, 2007,

str. 92-95

Piłka Adidas Jabulani | FIFA World Cup 2010

2010-05-31T22:40:00.008+02:00

Za niecałe dwa tygodnie rozpoczną się mistrzostwa FIFA World Cup 2010 w RPA. Wprawdzie Adidas juz kilka miesięcy temu zaprezentował oficjalną piłkę mistrzostw, ale teraz warto ją sobie przypomnieć.

Piłki zwyczajowo wykonywano z naturalnej skóry, a 14 brytów zszywano ręcznie. Jabulani jest wykonana z materiałów syntetycznych, a osiem brytów połączono w procesie obróbki termicznej (klejenie na gorąco).

Jednym z najważniejszych czynników, który wpłynął na projekt grafiki pokrywającej powierzchnię piłki było hasło różnorodności - kontynentu afrykańskiego i samego RPA. Projekt zawiera w sobie masę symbolicznych odniesień. Szczególną rolę odgrywa liczba jedenaście (11 graczy w każdej z drużyn, 11 oficjalnych języków RPA, 11 afrykańskich społeczności zamieszkujących kraj) = 11 kolorów na piłce. Głównym projektantem jest Julian Wade.

jabulani - świętować, celebrować [jęz. zulu]

Dodatkowo "korki" adiZero F50, w których zagrają m.in Lionel Messi (Argentyna) Jozy Altidore (USA).

Polceramix na DMY 2010

2010-05-24T23:18:00.010+02:00

Bardzo interesujący (i ładny) zestaw ceramiki studentów warszawskiego Wydziału Wzornictwa. Projektanci, którzy tworzą Polceramix to: Karolina Chyziak, Helena Czernek, Krzysztof Czajka, Anna Górska, Gosia Lipińska, Ola Mirecka, Dorota Pakuła vel Rutka, Robert Pludra, Kuba Sobiepanek, Łukasz Wysoczyński. Wszystkie projekty zrealizowane zostały w pracowni prowadzonej przez Justynę Bąbel-Piktel. Niebawem zaprezentują się na DMY2010 w Berlinie. www.polceramix.com

Starck się broni

2010-05-18T22:19:00.006+02:00

Dla równowagi już nie taki nowy, ale dobry projekt Bedside Gun Lamp dla Flos (proj.Philippe Starck) w wersji chromowanej z 2008 roku. Starck we właściwy sobie sposób chciał zwrócić uwagę opinii publicznej na problem handlu bronią (i budowanych dzięki temu procederowi fortun). Projekt wywołał wiele kontrowersji, ale myślę, że mimo wszystko Starck się broni.

Uncomfortable Conversations w Nowym Jorku ICFF 2010

2010-05-17T00:31:00.015+02:00

W sobotę rozpoczęły się nowojorskie targi ICFF - International Contemporary Furniture Fair 2010. Jedną z atrakcji jest pokazywana tam wystawa Uncomfortable Conversations czyli zestaw obiektów zaprojektowanych po to, aby wywoływać zakłopotanie i prowokować rozmowy na niewygodne tematy. Kuratorkami są dziewczęta ze studia Design Glut - Liz Kinnmark i Kegan Fisher. Oto trzy wybrane eksponaty, które mogą wprawić w zażenowanie.

Wielu ludzi na świecie wydaje się być w stanie wojny ze sobą. Widzimy rodziny podzielone przez nieporozumienia, wojny gangów na ulicach, konflikty religijne...Urządzenie to ma na celu pomóc tym, którzy są w konflikcie i chcą zrobić pierwszy krok w kierunku pojednania - tłumaczy projektant.Tradycyjny uścisk dłoni czasami jest zbyt trudny. Zaprojektowany obiekt oferuje rozwiązanie alternatywne. Pre-Handshake Handshake Device, proj. Dominic Wilcox,

www.dominicwilcox.com

Spodnie (wzory męski i damski) z charakterystycznymi zaciekami w kroku. Postęp technologiczny dotyczy głównie elektroniki, jeżeli chodzi o ubrania, tkaniny które stosujemy nie są tak zaawansowane i... nie mają nic do ukrycia. Wypadki się zdarzają i powodują nieprzyjemne krępujące sytuacje. Projektant skłania do dyskusji o tym, nad czym zwykle ludzie wolą pomilczeć. Body Function, proj. Matthew Waldman, Nooka, www.nooka.com

Nowojorczycy ciągle myślą jak unikać niechcianych kontaktów. Bardzo skuteczne są są kolce, które uniemożliwiają gołębiom lądować na parapetach. Ostatnio widziałam podobny patent na fasadzie katedry mediolańskiej. Mind The Gap czyli rękawiczki zapobiegające niechcianym kontaktom w środkach komunikacji miejskiej (srebro, skóra jagnięca, jedwab, cena $350), proj. Andrew Haarsager, www.nosmarties.com

***

Uncomfortable Converations

www.uncomfortabledesign.com

ICFF - Nowy Jork 15-18 maja 2010

www.icff.com

Szwedzka lampa z papieru

2010-05-16T00:06:00.003+02:00

Szwedzka firma oświetleniowa Wästberg zaprezentowała w tym roku (oczywiście w czasie Milan Design Week 2010) lampę wykonaną z materiału o nazwie DuraPulp (to mieszanka masy papierowej i polimeru skrobi). Koncepcja powstawała we współpracy ze szwedzką spółką przemysłu drzewnego Södra, a projekt przygotowało szwedzkie trio Claesson Koivisto Rune. Wszystko szwedzkie :)

Claesson Koivisto Rune, zespół Södra i Wästberg wspólnym wysiłkiem połączyli energię, papier i światło, przy czym elementy te zostały w pełni zintegrowane. Rezultat współpracy jest naprawdę innowacyjny. Papier z wbudowanymi diodami LED został użyty do zbudowania całej struktury lampy. Projekt jest jednym z ciekawszych przykładów poszukiwania rozwiązań, które oparte są na materiałach pochodzących ze źródeł odnawialnych.

www.designyearbook.blogspot.com

D.E.S.I.G.N. dla dzieci

2010-05-15T23:15:00.004+02:00

W księgarniach pojawiła się nowa pozycja o dizajnie, co odnotowuję z niemałym entuzjazmem. D.E.S.I.G.N. jest kontynuacją bardzo popularnej książki D.O.M.E.K. Tak jak D.O.M.E.K był książką o architekturze, tak D.E.S.I.G.N jest rzecz jasna książką o wzornictwie.

Wydawca zapewnia, że jest to „pasjonujący przegląd 69 najciekawszych projektów wzornictwa przemysłowego z ostatnich 150 lat - od tych klasycznych po te najbardziej zwariowane. Większość z nich to ikony designu zaprojektowane przez najwybitniejszych projektantów – od Le Corbusiera po Philippe'a Starcka. Poprzez lekkie i dowcipne opisy, barwne anegdoty i atrakcyjne ilustracje D.E.S.I.G.N. bawi, zadziwia i uwrażliwia na estetykę i formę otaczających nas przedmiotów. Pozwala zrozumieć, że każdą rzecz można zaprojektować na tysiąc różnych sposobów. Udowadnia, że wyobraźnia projektantów nie zna granic. I pokazuje, jak fascynującym zajęciem jest projektowanie.”

Już niebawem - gdy tylko zapoznam się z książką - mam nadzieję zamieścić pełną recenzję tej pozycji. Na pewno o opinię poproszę i dorosłych i dzieci (swoje i nie tylko).

A tymczasem do książeczki można zajrzeć klikając TU

Autor: Ewa Solarz
Wydawnictwo: Dwie Siostry , Maj 2010
ISBN: 978-83-608-5029-9
Liczba stron: 168
Wymiary: 200 × 200 mm
Ilustracje: Aleksandra Mizielińska, Daniel Mizieliński | www.hipopotamstudio.pl
cena: 39,50 zł

|txt ukazał się na www.2plus3d.pl|

Coca-Cola na siedząco

2010-05-14T19:50:00.016+02:00

Firma Emeco we współpracy z koncernem Coca-Cola wprowadziła na rynek krzesło 111 Navy Chair. Premiera odbyła się z wielką pompą w kwietniu w Mediolanie w czasie Salone Internazionale del Mobile. Na czy polega wyjątkowy charakter tego krzesła i fenomen współpracy giganta napojów gazowanych?

Emeco jest znane z produkcji super wytrzymałych aluminiowych krzeseł - metal jest hartowany w trzyetapowym procesie, a meble są objęte dożywotnią gwarancją. Jakość, trwałość są ich atutami. Model Navy Chair powstał w latach 40., to jeden z klasycznych wzorów. Coca-Coli przedstawiać nie trzeba ;) Firmy postanowiły zewrzeć szyki i w efekcie powstało 111 Navy Chair - każdy z egzemplarzy produkowany jest ze 111 zrecyklingowanych butelek PET po Coca-Coli.

Koncern CC wybudował nawet specjalną fabrykę do przetwarzania butelek, jego szefowie podkreślają wkład korporacji we wspieranie idei projektowania zrównoważonego. Efektem produkcji krzeseł ma być przetworzenie 3 milionów opakowań rocznie. Jeżeli wziąć pod uwagę biliony butelek i puszek CC, które są sprzedawane rocznie na cały świecie, to okaże się, że chwalenie się przetworzeniem 3 mln jest... żałosne.

A zatem wyjątkowy charakter tej współpracy polega na mydleniu oczu i nieustannym kreowaniu pozytywnego wizerunku.

Na koniec szczypta historii i smaku retro

Firma Emeco powstała w 1944 roku w południowej Pensylwanii. Wówczas produkowano w niej meble przeznaczone dla amerykańskiej marynarki wojennej. Aluminiowymi krzesłami i stołami meblowano okręty-niszczyciele oraz statki podwodne. Wśród pierwszych i najsłynniejszych modeli były krzesła 1006 (znane także jako Navy) oraz Miami.

Polski dizajn w ekskluzywnym wydaniu

2010-05-12T23:19:00.008+02:00

Po rozczarowującej prezentacji dizajnu polskiego w Wysokich Obcasach odnotowałam miłe zaskoczenie w postaci lampy "Guma Balonowa" projektantki Darii Burlińskiej | DBWT , która została wykorzystana (lampa, nie projektantka) w poczytnym magazynie Exclusive. Na następnej stronie w równie efektowny sposób wykorzystano miski "Ugryzki" projektantki Kariny Marusińskiej |Wzorowo. Obiekty te - pochodzące wprost z Magazynu Praga - pojawiły się w sesji, której bohaterką jest Kazimiera Szczuka.

Guma balonowa, Daria Burlińska | DBWT

(lampa zawieszona nad stołem, w centrum rozkładówki)

Elementy z pianki polietylenowej łączone i formowane są techniką autorską. Każdy abażur ma niepowtarzalną strukturę.

Ugryzki | Karina Marusińska | Wzorowo

(dwie miski po lewej stronie)

Kiedy masa porcelanowa jest jeszcze w stanie plastyczności, autorka osobiście nadgryza fragmenty obrzeży misek.

Zostań gwiazdą dizajnu!

2010-05-12T21:43:00.008+02:00

Któż nie lubi wspominać eleganckiego pana Loewy. Wiadomo, że niejeden współczesny projektant chciałby umieć się tak lansować.

Pomyślałam, że może ktoś z Was ma ochotę zostać Super-Gwiazdą-Dizajnu więc poniżej daję linka do bardzo udanych porad z bloga Design Sojourn. Wprawdzie rady nie są takie znowu nowe, bo z 2007, ale lektura jest zajmująca. Loewy nie miał szansy na lans w LinkedIn, Design Related, Behance, czy Coroflot... miał za to styl.

A zatem polecam: How to be a Design Superstar!

Urządzenie do łapania naturalnego uśmiechu

2010-05-10T23:19:00.012+02:00

Urządzenie Flying Stick działa podobnie jak zabawkowe śmigło. Należy umieścić je między dłońmi, energicznie rozetrzeć w rękach i puścić. Potem trzeba biegać, podskakiwać i próbować je złapać (koniecznie ciesząc się jak dziecko). Aparat fotograficzny umieszczony w dolnej części śmigiełka, zaczyna robić zdjęcia, gdy tylko urządzenie znajdzie się w powietrzu. Istnieje ogromna szansa, że w trakcie tej relaksującej zabawy aparat zrobi zdjęcie naturalnej, roześmianej twarzy.
To zabawne, że projektowane są urządzenia, które mają za zadanie tworzyć sytuacje, w których użytkownik zapomni o sztuczności, zdobędzie się mimowolnie na naturalność.

Po chwili zastanowienia myślę, że to jednak wcale nie zabawne.
www.lufdesign.blogspot.com

Architektoniczne buty

2010-05-10T01:07:00.012+02:00

Jako "zanęta" modelka w butach Mihai Albu.

A teraz do rzeczy: w ubiegłym tygodniu informowały o tym wszystkie ważne stacje radiowe i telewizyjne oraz portale internetowe (!) Rumuński projektant Mihai Albu znany jako "architekt butów" zaprojektował sandały, którą mogą podwyższyć noszącą je kobietę o 31 cm.

fot. Albu i jego buty

(jakość zdjęcia współgra z jakością projektu)

Najnowszy model butów porównuje się do drapaczy chmur ze względu na niezwykle wysoki obcas. - informowało TVN24. - Jednak coś wspólnego z tą nazwą może mieć też cena. W kraju, w którym średnia płaca wynosi 575 dolarów, te ręcznie szyte sandały sprzedają się za nawet 3000 euro, podaje portal "libertatea.ro". Mimo to Albu przyznał, że otrzymał już wiele zamówień od miłośniczek obcasów. Tworzone od ponad 20 lat przez tego byłego architekta obcasy są co najmniej dwa razy wyższe od typowych szpilek. Sandały z 31-centymetrowym obcasem składające się z trzech nakładających się na siebie części łączą w sobie nowoczesną architekturę i design. Najnowszy model dostępny jest tylko w małych rozmiarach.

źródło: www.tvn24.pl

W radio usłyszałam jak dziennikarz bez zająknięcia nazywał ten wyczyn "dziełem architektury i dizajnu".

Gadżety łapią za gardło

2010-04-30T23:00:00.011+02:00

Bardzo lubię Wysokie Obcasy. Kupiłam więc nowy numer WO "Extra" i na stronie 18 znalazłam rozkładówkę z tzw. "dizajnem". Pomysł na materiał był prosty: poproszono kilku projektantów (m.in. Roberta Majkuta, Bartosza Muchę, Kosmos Project) o przesłanie propozycji dizajnu dla kobiet. Poniżej efekt.

Przykra sprawa, bo prezentacja wybranych pięciu projektów została sprowadzona do przeglądu gadżetów. W dodatku na rozkładówce pisma znalazł się dość stary koncept Majkuta "Beforme" (z 2008 roku) oraz "sztuczna macica" Aleksandry Wasilkowskiej, która raczej słabo pasuje do zestawu dla kobiet - na różowej planszy (na zdjęciu powyżej, w prawym dolnym rogu) znajduje się mężczyzna ubrany w zestaw z macicą, co wydaje się bardziej słuszne. A co robi w tym towarzystwie Sztaba Złota Do Brudnej Roboty Bartosza Muchy?

Rozkładówka rozkłada polski dizajn na łopatki i liczy tylko do pięciu :(

iSaloni 2010 - Salone Sattelite PL

2010-04-28T23:42:00.013+02:00

Zwiedzając Salone Sattelite 2010 spotkałam dwie (re)prezentacje polskie: studio projektowe MALAFOR czyli Agatę Kulik i Pawła Pomorskiego (+ sofy Blow) oraz studio BEYOND czyli Karolinę Tylkę

z projektem serwantki wykonanej we współpracy z firmą Balma.

Oba studia ciepło pozdrawiam!

foto: Paweł i Agata + sofy Blow wykonane z worków powietrznych (podlegających recyclingowi), na powierzcni sof można pisać.

foto: Serwantka (ramę wykonano w trzech wersjach: ze szkła, mdf-u i tektury; białe elastyczne pasy utrzymujące naczynia są wykonane z papieru japońskiego powleczonego tworzywem)

iSaloni 2010- subiektywny wybór TOP10

2010-04-26T22:39:00.073+02:00

Tegoroczne targi nie rozpieszczały. Pomimo, że skala była tradycyjnie "nie na miarę percepcji zwyczajnego człowieka", nie można powiedzieć, że nowości prezentowane przez wystawców nokautowały. Dlatego też prezentuję poniżej mocno subiektywny wybór dziesięciu projektów, które zwróciły moją uwagę.
Nie są to projekty najlepsze, ale takie, które dają przyczynek do miłej konwersacji. Hasło TOP10 jest dla hecy.
Obszerniejsze komentarze niebawem na stronie 2+3D.

1.

Tkanina wzbogacona o metalową nić nabrała dodatkowych właściwości.

Może "zapamiętać" nadaną formę. Projekt japońskiej formacji 3-1 design obejmuje pamiętające obrusy i serwetki. Pamiętając o tym, że projekt będzie prezentowany w Europie wyeksponowano noże i widelce, ale wszyscy wiemy, że chodziło o pałeczki :) Proste, ale przemyślne.

Nominacja: za to, ze nie widać na pierwszy rzut oko "o co chodzi"
Weaving, Cloth + Metal, proj. 3-1 design, www.3-1design.jp

2.

Kolejne krzesło (lakierowane drewno). Jednak z masy "kolejnych krzeseł" wyroznia się dobrymi proporcjami, urodą rytmicznych powtórzeń i genialnie opracowanymi detalami (forma naprzemiennie wyostrza się i łagodnieje). Precyzja, za którą można dać się pokroić.
Nominacja: wyłącznie ze względu na urodę
Lemma, proj. Dominique Perrault, Sawaya & Moroni, www.sawayamoroni.com

3.

Lampa wykonana w całości niepopularnego w projektowaniu oświetlenia materiału - ceramiki typu alumina (ceramika na bazie trójtlenku glinu czyli Al203, wykorzystywana szeroko w produkcji ceramicznych elementów technicznych, popularna np. w lotnictwie i protetyce) . Zastosowana technologia pozwoliła na uzyskanie precyzyjnych, cienkościennych, ale wytrzymałych elementów formy.
Nominacja: za niekonwencjonalne zastosowania technologii
Lampalumina, Bouroullec brothers, Bittossi, www.bitossihome.it

4.

Minimum elementów i maksimum wykorzystania. Młody japoński projektant (materiał pochodzi z Salone Sattelite) mając w trosce o poziom kosztów produkcji zaproponował zestaw siedmiu różnych mebli (krzesło, fotel, stolik, stół, ława, etc) stworzonych na bazie dwóch typów podstawowych profili.
Nominacja: za ekonomiczne zacięcie
Frame Series, proj. Rends, www.rendsdesignwork.jp

5.

Projekt wazonu z wymienialnymi końcówkami - w zestawie przewidziano trzy zwieńczenia formy. Jeżeli zapomnieć o banalności tego przedmiotu, można docenić pomysł na "3 w 1" (do którego wszyscy mamy zapewne słabość dzięki szamponom Head&Shoulders). Inteligentne, nagrodzone już w NL.
Nominacja: za ideę dopasowywania i estetykę
Flex Vaas, proj. Vij5, www.vij5.nl

6.

Silikonowe podkładki, które maja zabezpieczyć kuchenkę gazową przed zabrudzeniami. Symbol pomysłowości, która nigdy nie zostanie wykorzystana. Bo gdy tylko uświadomimy sobie ile energii włozyć rtrzeba w wyprodukowanie podkladki, jej dystrybucje, a potem mycie, to wyjdzie na to, że łatwiej raz na jakiś czas kuchenkę umyć :)
Ale bardzo bym chciała mieć taką podkładkę.
Nominacja: za potencjalnie niewykorzystywalny potencjał
Coprifuoco, proj. Gorgio Biscaro, www.giorgiobiscaro.com

7.

Kuchnia Ekobo była juz pokazywana i opisywana. Pomysł jak wskazali nasi czytelnicy w komentarzach nowy nie jest, ale w dobie proeko wart komentarza. W redkacji 2+3D podniosly sie glosy (reaktora Macieja Pawłowskiego), ze produkcja i obsługa tej przydomowej fabryczki jest kompletnym zaprzeczeniem idei ekologii. Jednak kompostownik nadal działa na moją wyobraźnię.
Nominacja: za robaki pod zlewem
Ekobo, proj. Faltazi, www.ekokook.com

8.

Odrealnianie rzeczywistości, made by Front. Lustra pochodzą z kolekcji "Shade" - zaprojektowane w ramach tej kolekcji elementy wyposazenia wnętrza - stół, filiżanka, lustro, dywan - są zmaterializowanymi w trzech wymiarach odręcznymi szkicami. Lustra z motywem komiksowych "mazów" sprawiają, że odbicie staje się równie realne jak bohaterowie filmu SinCity.
Nominacja: za sprawne rysowanie
Shade Mirror, proj. Front, Established&Sons, www.establishedandsons.com

9.

Niemieckie studio Beta Tank aplikuje pamięci usb gdzie tylko moze. Poetycko-elektroniczny koncept mozna analizowac w róznorodny sposób. Projektanci zwracają uwagę, na "pamięć" przedmiotów. Konceptualny prztyczek w nos dla wszystkich usb-addicted oraz dla uzależnionych od chodzenia na pchle targi w celu poszukiwania przedmiotów "z duszą".
Nominacja: za pamięć
Memory Stücks, proj. Beta Tank Studio, www.betatank.net

10.

W opisie, który otrzymałam projektantki zdradzają, że świnie które zobaczyłam na ich stoisku (strefa Salone Sattelite) to dobra luksusowe, obiekty domowego użytku, do wykorzystania jako akcesoria gimnatyczne (!). Świńska grypa skaziła umysły i zapewne stąd ten szokujący wypas. Z rzeczy pozytywnych - pięknie przepikowane.
Nominacja: za bezkompromisowość i miłość do zwierząt
Still lives, www.kraud.de

|txt z rozwinięciem ukazał się na www.2plus3d.pl|

Oko na Eko = Ekokook | Mediolan 2010

2010-04-22T23:47:00.013+02:00

Na dobry początek...

Autorzy projektu Victor Massip i Laurent Lebot (Faltazi) stworzyli koncepcję ekstremalnie ekologicznej kuchni, w której woda jest poddawana nieustannej filtracji i recyklingowi, a odpady segregowane na poszczególne kategorie (stałe, płynne i organiczne) są traktowane w najbardziej racjonalny sposób. Odpady stałe (zazwyczaj pozbawione szczególnie przykrego zapachu) są zgniatane (mądrzej brzmi jeżeli napisać, że ich gabaryty są redukowane), a potem przechowywane stosunkowo długo (czyt. tego typu śmieci można wyrzucać rzadziej). "Odpady stałe" są rzecz jasna podzielone na subkategorie (papier, plastik, szkło, metal, różne). Odpady organiczne w miarę możliwości są neutralizowane przez odpowiednie robaki hodowane pod zlewem. Kuchnia ma też bardzo precyzyjnie określony podział na sekcje odpowiadające różnym typom czynności (gotowanie, przygotowywanie, przechowywanie, mycie, etc).

Projekt został bardzo ładnie opisany na stronie magazynu Dezeen oraz na stronie poświęconej w całości tejże koncepcji Ekokook.

Kolejne materiały w (żmudnym) opracowaniu :)
Pozdrawiam i dziękuję za cierpliwość.

Mediolan 2010 ash cloud

2010-04-20T23:06:00.005+02:00

Po dwóch dobach spędzonych w pociągach dotarłam do Warszawy. Jutro zamieszczę pierwsze wrażenia z Mediolanu.
Miałam sporo czasu na zwiedzanie, bo chmura pyłu wulkanicznego zmusiła mnie do 5 dni pobytu (a miało być 3)
:)
Mam też sporo przemyśleń związanych z jakością transportu lądowego. Pozdrawiam wszystkich cierpliwych i niecierpliwych (!)

3-2-1-przedsmak Mediolanu

2010-04-12T23:26:00.017+02:00

Magazyny i blogi o dizajnie w ostatnich dniach prezentują setki projektów, które pokazywane będą niebawem w czasie targów Salone del Mobile w Mediolanie. Wiadomo, że w gąszczu tych informacji można zginąć. Mam nadzieję, że w czasie targów uda mi się wyłowić kilka interesujących projektów, a tymczasem przeglądając zapowiedzi wybrałam dwie koncepcje, które zwróciły moją uwagę.

Sigrid Strömgren & Sanna Lindström
Wspólnie zaprojektowały Grand Central - składany stolik kawowy (inspiracją schematu składania była mapa NY).

www.sannasigrid.com

Kristine Bjaadal
Obrus Underfull z delikatnym deseniem, który uwidacznia się w pełni w sytuacjach kryzysowych (po zaplamieniu na obrusie pojawiają się np. motyle)

www.kristinebjaadal.wordpress.com

Bez logo, bez nazwiska

2010-03-31T19:59:00.022+02:00

(fot. Muji)

W ubiegłym tygodniu w warszawskiej galerii Arkadia otwarty został pierwszy polski sklep Muji. Muji jest jedną z najbardziej wysublimowanych marek, zamiast promować swój znak firmowy opiera filozofię kreowania wizerunku na braku logo (a właściwie na tym, że nie jest ono eksponowane). Produkty są bardzo zwyczajne, wręcz skromne. I pozbawione wytłoczonego, nadrukowanego, namalowanego czy wydrapanego - słowem nieusuwalnego - logo.

Oferta Muji - choć bardzo dziś rozbudowana (około 7,5 tys. produktów) zdaje się świadczyć o tym, że do zaspokojenia podstawowych potrzeb, wystarczy ograniczona liczba prostych, ale trwałych sprzętów. Ascetyczne produkty dotyczą wszystkich sfer życia - przestrzeni domu i przestrzeni pracy, są w ofercie ubrania, kosmetyki, są też sprzęty elektroniczne i akcesoria. Nie ma za to ozdób i dekoracji. Nie ma też epatowania nazwiskami znanych dizajnerów (choć i tacy tworzą dla japońskiej marki). Zważając na to, że my (czyt. tu w Polsce) dopiero walczymy o to, aby nazwisko projektanta było dostrzegane i doceniane, zasada promowania produktów "bez nazwisk" jest - nie ma co ukrywać - bardzo awangardowa.

Muji pozwala wierzyć konsumentom w to, że używając jako budulca produktów tej marki, zdołają skonstruować surową, trwałą i solidną wersję swojego codziennego życia. Wszystkie projekty łączy paradygmat funkcjonalności, minimalizm nie jest w tym przypadku kostiumem - wynika z filozofii firmy i programowego poszukiwania form optymalnych. Założenia określone przez twórców marki na początku lat 80. nie zmieniają się z biegiem lat - ta konsekwencja w budowaniu silnej osobowości firmy wzbudza zaufanie i szacunek. Kiedy zastanawiam się nad recepcją Muji w Polsce uparcie wraca do mnie wspomnienie projektu Mikołaja Długosza "Real foto", w ramach którego to projektu artysta wykorzystał zdjęcia pochodzące z aukcji Allegro.pl - pokazujące smutną prawdę o polskiej kulturze materialnej. Świat przedmiotów pokazanych mimochodem przez Długosza nijak się ma do magazynów wnętrzarskich, a od estetyki Muji dzieli go przepaść wielkości galaktyki.

Dla osób zmęczonych nachalnością reklam, znużonych uciążliwym uczestnictwem w społeczeństwie konsumpcyjnym, Muji jest rajem. Ale trzeba zdać sobie sprawę, że Ci zmęczeni i znużeni konsumpcją, to jednak elita. Sukces marki mierzony liczbą sklepów (blisko 400) świadczy o tym, że osób poszukujących spokojnego dizajnu jest na świecie sporo. Ciekawe ilu Polaków wyrzeknie się kupowania produktów markowych na rzecz japońskiej idei "no logo" i - co najważniejsze - jak długo wytrwa w swym postanowieniu.

***

Otaczanie się produktami Muji może grozić zmianą stylu życia. Może się okazać, że posiadane dotychczas szczotka do włosów, kapcie, szlafrok, t-shirty, budzik, długopisy - kolorowe, obrandowane - są niefajne, bo ich barwa, wzór lub logo mają krótki termin ważności. Może się zdarzyć, że rzeczy przyniesione z Arkadii w torbie Muji (z logo?) będą uporczywie podkreślać, że nie pasują do pozostałych elementów wyposażenia i będą się domagały eliminowania konkurentów. Z czasem przedmiotów będzie mniej, nie będą tak kolorowe, a życie stanie się mniej skomplikowane.

Jeżeli to jest kierunek w jakim podążą tłumy pod wpływem marki Muji, to zapewne karierę zrobi także podręcznik upraszczania życia: Everett Bogue "Art of Being minimalist"

Pomocne mogą się także okazać blogi:

http://www.becomingminimalist.com/

http://www.farbeyondthestars.com/

Jednak poza miłośnikami Zen i stylu Naoto Fukasawy, w warszawskim sklepie Muji pojawiają się grupy regularnych (i modnych) klientów Arkadii. Wyobrażam sobie, że dla nich ten brak logo musi być ogromnie irytujący. Ale sklep jest nowy (i modny) zatem wypada się z brakiem logo zmierzyć i spróbować znaleźć sposób jak się nim pochwalić. I na to czekam z zaciekawieniem.

Określanie nieokreślonego

2010-03-29T21:46:00.015+02:00

Autorem dynamicznej kompozycji jest szkocki projektant-artysta Geoffrey Mann.

Utrwalenie ulotnego efektu ćmy reagującej na światło (zapis chaotycznego lotu) było możliwe dzięki zastosowaniu druku 3D.

To jeden z tych projektów, które dowodzą możliwości jakie niesie

ze sobą połączenie zuchwałej ludzkiej wyobraźni i odpowiedniej

- nie znającej ograniczeń - technologii.

Attracted to Light/ Long Exposure series, 2005,

Mfr. Rp Nylon, 35 x 40 x 42 [cm], edition of 5 plus 1AP,

fot. Sylvain Deleu
www.mrmann.co.uk

Starck szczerze o swojej profesji

2010-03-28T22:45:00.005+02:00

Nagranie z 4.XII.2007
dla osób, które nie są w stanie przebić się przez silny akcent link do zapisu monologu
http://blog.ted.com/2007/12/starck.php

Nowy cykl - pt. Straszny dizajn...

2010-03-23T22:54:00.017+01:00

... poświęcony projektom, nad którymi ręce opadają, braknie słów, na usta ciśnie się słowo SZOK!!!
Na "straszny początek" martwe ciała codziennego użytku czyli kolejno, prezentowani poniżej nieszczęśni: Harry, Stan i Fred, autorstwa brytyjskiego tandemu Suck UK.

Gadżety, gadżety, gadżety, nuda, nuda, straszna forma.
Kontekst jeszcze gorszy.

+ dla zafrapowanych link do opisu produktu oferowanego w polskim sklepie internetowym specjalizującym się w - jak wskazuje nazwa - dizajnie: www.dizajnerski.pl

Na stronie znajduje się też krótka notka o projektantach z Suck UK: "...Śmiało można powiedzieć, że Sam i Jude to gwiazdy rocka w świecie designu. Dużo w nich brytyjskiej alternatywy. Produkty firmy Suck UK najlepiej opisuje stwierdzenie - kreatywna użyteczność..."

Koniec odcinka pierwszego.

Wtyczka roku

2010-03-20T19:03:00.023+01:00

Autorem projektu jest Min-Kyu Choi, ubiegłoroczny absolwent RCA. Choi zauważył, że użytkownicy laptopów ze względu na ograniczoną pojemność baterii (któż z nas tego nie doświadczył) zmuszeni są do podróżowania z zasilaczami, a zasilacze zakończone okazałymi wtyczkami są bardzo nieporęczne. W istocie zmiana standardowego rozmiaru wtyczki byłaby nadzwyczaj trudnym przedsięwzięciem. Choi zaproponował innowacyjne rozwiązanie - zaprojektował wtyczkę, która zmienia kształt, po złożeniu ma zaledwie 10 mm grubości. Tym co skłoniło go do refleksji było zestawienie formy MacBooka Air i standardowej wtyczki brytyjskiej (hmmm, czy każde innowacyjne rozwiązanie musi choć minimalnie otrzeć się o Apple...) Choi wykazał się wnikliwością, pragmatyzmem i błyskotliwością. Jako, że w takim projektowaniu szukać należy szans na faktyczne "ulepszanie" codzienności, projekt nagrodzono - trzy dni temu otrzymał Brit Insurance Design Award 2010.

www.minkyu.co.uk

+ linki do filmów
youtube
bbc

Retro kuchnia

2010-03-19T20:51:00.008+01:00

Kuchnie gazowe Aga (odlew żeliwny + emalia) produkowane są od dobrych 80 lat. Materiałem jest złom stalowy i surówka, które są przetapiane w temperaturze 1800 st C. Wyjęte z form odlewy poddawane są rzemieślniczej obróbce. Sam proces emaliowania (także wykonywany ręcznie) trwa trzy dni. Cyfrowa analiza koloru pozwala uzyskać idealne odcienie zgodne ze wzornikiem.
Fascynująca jest nie tylko stylistyka retro, a przede wszystkim tradycyjny proces produkcji. Dobrze się składa, że Postmodernizm po raz kolejny w historii wzornictwa odnowił znaczenie rzemiosła i utorował drogę do swobodnego czerpania z przeszłości. W takiej sytuacji kuchnie wg wzorów z lat 30. są tak samo na czasie jak te wg projektu z ubiegłego miesiąca.
www.aga-ranges.com

Dekada 2000-2010

2010-03-19T02:59:00.015+01:00

Podsumowania, zestawienia i rankingi zawsze są w pewnym stopniu subiektywne. Jednak gdy zestawić kilka podsumowań zaczyna rysować się całkiem realny obraz dekady. W zestawieniach (poniżej 4 linki) znalazły się produkty, wydarzenia, osoby, które określiły charakter ostatnich 10 lat w dizajnie. Na czoło wysuwają się: rewolucja cyfrowa, rewaloryzacja rzemiosła, Apple, Zaha Hadid i Internet.

Biggest design moments/ fastcompany.com
The decade in design/ good.is
The decade of dirty design/ aiga.org
What 10 years did to the web/ webint.net

Materiał biodegradowalny

2010-03-19T02:23:00.008+01:00

Francuski projektant Felipe Ribon zaproponował wykorzystanie kości krów do produkcji różnego rodzaju przedmiotów.
"...tylko we Francji, ok. 20 milionów krów jest zabijanych rocznie dla celów spożywczych. Kości są traktowane jako odpady i nie mają wartości handlowej."
Tak pisze w uzasadnieniu swojego pomysłu. Zrównoważony rozwój czy granica dobrego smaku?
Podejrzewam, że idea ta pozostanie wyłącznie manifestem zwracającym uwagę na "niegospodarność" przemysłowej hodowli bydła. Choć to interesujące jak dizajnerzy (szczególnie ci młodzi) potrafią wytknąć absurdy codzienności i wskazać praktyczne rozwiązanie. Nie można autorowi nie przyznać racji, gdy argumentuje, że kości poddają się obróbce, można je w ciekawy sposób kształtować, polerować, są wytrzymałe. Są atrakcyjnym, naturalnym i dostępnym materiałem.

www.feliperibon.com

Naturalne źródła innowacji

2010-03-17T00:06:00.014+01:00

Tkaniny odporne na zabrudzenia, na powierzchniach których formują się łatwe do usunięcia krople, to efekt obserwacji budowy powierzchni liści lotosu. Szorstka powierzchnia liści sprawia, że krople wody w naturalny sposób obmywają roślinę. W tkaninach zastosowano zatem identyczną strukturę, co spowodowało, że do ich czyszczenia nie trzeba używać takiej ilości środków chemicznych jak w przypadku gładkich, chłonących wilgoć i brud powierzchni.

Biomimikra (od gr. bios - życie i mimesis - naśladować) jest wciąż nową dyscypliną badań, która skupia się na poznawaniu oraz naśladowaniu budowy i zasad działania organizmów żywych. Najlepsze rozwiązania, z tych które stosuje natura, są adaptowane w projektowaniu - tak powstają innowacje inspirowane naturą.

Oto link do wielce inspirującej strony The Biomimicry Institute
oraz do artykułu BIOMIMICRY: Solving engineering problems and inefficiency by observing Nature - kolejny raz potwierdza się zasada, że projektant musi szukać inspiracji w bardzo różnych (czasem dziwnych) miejscach.

Projektowanie biomorficzne jest jedną z rozwijających się od kilku lat stylistyk (z Rossem Lovegrove na czele). Zawsze warto poszperać, aby przekonać się, że hasło "bioprojektowanie" może dotyczyć nie tylko stylistyki, ale również rozwiązań technicznych + że Natura to kopalnia pomysłów.

Dziadek iPada

2010-03-14T10:50:00.007+01:00

Frog design z okazji premiery IPADa, zajrzał do swoich archiwalnych koncepcji i na stronie www.designmind.frogdesign.com zaprezentował pomysł Hartmuta Esslingnera opracowany dla Apple w 1983 roku. Bashful powstał w ramach tej samej linii co Apple Snow White (Bashful to jeden z krasnoludków Królewny Śnieżki).
Na zdjęciach widać tablet dotykowy (do obsługi rysikiem) zintegrowany z klawiaturą (w innej wersji także z dołączoną stacją dysków i uchwytem).

+ dla dociekliwych link do "tablet heritage"

Głowi, projektuje, czasem zaszlachtuje

2010-03-12T22:09:00.008+01:00

Interesująca zbieżność.

Raoul Hausmanns, ok. 1920 r.,
Mechanical Head (The Spirit of Our Age)

Maarten Baas, 2004,
Your Best Kitchen Mate!

Haussmanns komponując swój assamblage skorzystał obiektów użytkowych (głowa manekina, na której można było eksponować peruki, fragment miarki krawieckiej, mechanizm zegarka, szkatułka na biżuterię, i in.) pozbawiając je wszelkiej funkcji. Wszak to dzieło dadaistyczne, zrodzone w powojennym szoku.
Blok do noży Maartena Baasa jest funkcjonalny, choć nie podąża za hasłem "form follows function" (prędzej "form follows emotions"). Projektant przewrotnie zmusza użytkownika do zadania ciosu. Przemoc w domu. Czy to jest "duch naszych czasów" (?)

Lampa do pracy

2010-03-12T16:11:00.011+01:00

Po Mayday (proj. Konstantin Grcic) ciężko zaproponować fajny projekt "pracującej" lampy.

Poniżej "Work lamp" - propozycja szwedzkiej grupy From Us With Love.

A to Mayday w akcji:

Nie znalazłam niestety "Work lamp" w akcji. Ale jeszcze poszukam :)
Może to właśnie subtelna różnica pomiędzy naprawdę dobrym projektem (mayday) i ładnym gadżetem (work lamp).

Obiekty społecznie zaangażowane

2010-03-10T14:13:00.004+01:00

Jak pokazać, że dizajn to nie tylko produkty, ale także proces i działanie wywierające wpływ na otoczenie, wiedzą uczestnicy warsztatów „Od idei do obiektu – od obiektu do produktu”. Wystawa, którą do 15 marca można oglądać w Warszawie w Salonie Akademii przy ul. Traugutta jest trzecią już prezentacją efektów współpracy jaka nawiązała się pomiędzy studentami Wydziału Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i izraelskiej uczelni Holon Institute of Technology (H.I.T) w kwietniu ubiegłego roku.

Najpierw były warsztaty (w Dłużewie – ośrodku plenerowym ASP) w których wzięli udział studenci uczelni polskiej i izraelskiej. Ich zadaniem było opracowanie koncepcji przedmiotów przeznaczonych do produkcji w ramach działalności Fundacji Rozwoju Przedsiębiorczości Społecznej – Być Razem w Cieszynie (celem statutowym fundacji jest m.in. aktywizacja osób bezrobotnych i zagrożonych wykluczeniem społecznym). W efekcie powstało 10 obiektów, które uwzględniały możliwości technologiczne warsztatów fundacji. Kilka już zostało wdrożonych do produkcji.

Warto dostrzec jak wiele profitów płynie z tej współpracy. Poza niewątpliwie ciekawą formułą międzynarodowej wymiany idei, studenci zyskali możliwość zmierzenia się z realnymi problemami społecznymi, technologicznymi, kulturowymi. W swoim działaniu musieli pamiętać o tym, że projektowane przedmioty muszą być atrakcyjne, funkcjonalne, proste i tanie w produkcji. Przy tym celem nadrzędnym było skupienie swej uwagi na pomocy potrzebującym – podopiecznym fundacji Być Razem. W Polsce, gdzie dizajn wciąż jeszcze kojarzy się z eleganckimi elementami wyposażenia wnętrz, taka wystawa to prawdziwy rarytas dla miłośników projektowania.

Marcin Ebert, Piggy Bank

Prototypy zaprojektowanych przedmiotów były pokazywane w Galerii Politechniki w Holon w Izraelu (16 grudnia 2009–06 stycznia 2010), w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie (29 stycznia – 19 lutego 2010), a do 15 marca w galerii Salon Akademii w Warszawie.

Koordynacja: prof. Michał Stefanowski (ASP, Warszawa) oraz prof. Gad Charny (H.I.T, Holon)
Projekt zrealizowano dzięki wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza

Krytyka kontra opis

2010-03-09T21:20:00.003+01:00

Sądzę, że warto wskazać różnicę pomiędzy opisem przedmiotu/produktu a uprawianiem krytyki dizajnu.
Pomocna jest na pewno definicja "krytyki":

Krytyka (łacińskie criterium - miernik z greckiego kritérion - znak rozpoznawczy), analiza i ocena dobrych i złych stron z punktu widzenia określonych wartości (np. etycznych, poznawczych, naukowych, estetycznych), założonych celów (zadań, praktyk); może dotyczyć nauki (krytyka naukowa), poprawności formalnej (krytyka logiczna), poprawności merytorycznej (krytyka merytoryczna lub krytyka empiryczna), metod (krytyka metodologiczna) itd.
źródło: www.portalwiedzy.onet.pl

A następnie proponuję zastanowić się nad poniższym podziałem.

Każdy przedmiot charakteryzuje szereg cech,
które można obiektywnie opisać, np:

- podstawowa funkcja
- gabaryty
- użyte do produkcji materiały/ technologia wytwarzania
- czas i miejsce powstania projektu/ produktu
- innowacyjność (tak/nie)
- forma – można ją osadzić w pewnym kontekście (nawiązuje do znanych tendencji/ przełamuje obowiązującą estetykę)

Każdy przedmiot charakeryzuje szereg cech,
których obiektywnie nie można opisać.
Ale można ocenić subiektywnie, np.:

- estetyka – produkt może się podobać lub nie
- analiza aspektów psychologicznych – czy produkt wywiera jakiś określony wpływ na swoich użytkowników
- analiza aspektów kulturowych – czy ma związek z konkretną formacją kulturową
- semantyka (produkt jako komunikat)

W sytuacji, gdy wypowiedź wykracza poza obiektywny opis pojawia się krytyka dizajnu :)

Zdrowa innowacja

2010-03-07T07:21:00.016+01:00

W ostatnim czasie natknęłam się na różne ciekawe projekty związane z medycyną. Dziś wybrałam dwa. Obydwa są odpowiedzią na problem personelu pielęgniarskiego, który wykonując rutynowe czynności kaleczy się igłami (ponad milion razy w roku, tylko w Europie). Takie mikrozranienia grożą zarażeniem m.in. zapaleniem wątroby lub HIV.
Dla projektantów poniższe produkty są oczywistymi przykładami dobrego dizajnu (znalezionej potrzeby i dobrze sformułowanej odpowiedzi w postaci udanego - funkcjonalnego i innowacyjnego - projektu). Jednak chcę tym postem zwrócić uwagę, że powszechnie dizajn jest łatwiej dostrzec w projekcie kanapy lub prysznica niż w tego typu obiektach.

1. BD Velflon Pro Safety
BD Venflon Pro Safety został zaprojektowany jako wielofunkcyjne urządzenie do wykorzystania w niemal wszystkich sytuacjach praktyki klinicznej: dożylnej terapii, pobierania próbek krwi, podawania leków, transfuzji krwi. Jego konstrukcja minimalizuje ryzyko bezpośredniego kontaktu z krwią. Różne kolory identyfikują wielkość wenflonu i obszar przeznaczenia.

2. Stick Safe
Rzecz niezwykle prosta, tania w produkcji, przyjazna dla środowiska. Jest to medyczny zasobnik, ze specjalnym otworem. Pielęgniarka przystępując do pobrania krwi umieszcza w nim osłonkę igły, a po zakończeniu zabiegu bezpiecznie wkłada igłę do osłonki. Duże ryzyko skaleczenia pojawia się właśnie w momencie, gdy pielęgniarka musi wcelować brudną igłą w osłonkę, którą trzyma w dłoni.

definicje/ Andrzej Przedpełski

2010-03-07T00:59:00.000+01:00

Wzornictwo przemysłowe to metoda działania czyniąca z pomysłu przedmiot, który można wyprodukować i z którego, dzięki jego atrakcyjności wizualnej i walorom użytkowym, można uczynić towar, czyli sprzedać.
Andrzej Przedpełski/IWP (1986)
źródło: Paweł Balcerzak, "O wzornictwie przemysłowym. Definicje, procedury, korzyści.", Warszawa 2007

Kindle2 & iPad

2010-03-04T22:03:00.013+01:00

Czy już możemy mówić o rewolucji czy to tylko tylko krok w kierunku przełomu, np. na rynku wydawniczym (?)
Niestety żadne z urządzeń nie może w Polsce zaoferować wszystkich funkcjonalności, ale zapoznać się z kilkoma opiniami warto. Poniżej wybór tekstów i prezentacji rozwiązań Apple i Kindle.

IPAD linki
na stronie apple
Jacek Basiński "iPad – jaki będzie tablet od Apple?" (futureblog.pl)
Jacek Basiński "Apple zaprezentował tablet, iPad stał się ciałem" (futureblog.pl)
Mariusz Koryszewski "iPad - podsumowanie premiery tabletu firmy Apple" (GW)

KINDLE linki
na stronie amazon
Nicholson Baker "A new page - Can the Kindle really improve on the book?" (d-crit)
John Biggs "10 reasons to buy a Kindle 2… and 10 reasons not to" (crunchgear.com)
Dominik Kaznowski "eClicto vs Kindle" (kaznowski.blox.com)

Retro rower

2010-03-04T20:25:00.011+01:00

Projekt roweru szwedzkiej grupy projektowej ADDI, dla szwedzkiego producenta rowerów Pilen. Dosyć udany. Opis jest TU
Stylizacja jest najatrakcyjniejszą, ale i najbanalniejszą sferą projektowania - jednak gdy powstaje obiekt o tak niezaprzeczalnie dobrych proporcjach, trudno polemizować z jej zasadnością.
Miło patrzeć (używać zapewne też).

Harmonia się nie znudzi

2010-03-01T20:25:00.018+01:00

Japońskie wzornictwo ma niezaprzeczalną renomę - pierwsze skojarzenia dotyczą zazwyczaj elektroniki i mat tatami. I słusznie. Nowoczesne technologie zmiksowane z tradycją stały się jednym z punktów odniesienia także tej prezentacji. Szczęśliwie splecione zostały dobrym scenariuszem kuratorów.
Wkraczając na wystawę "WA: Harmonia japoński design dziś" w tytułowej harmonii można się zanurzyć. Nastrój kontemplacyjny budują przyjemne dźwięki muzyki klasycznej (Chopin, bo w końcu to jego rok) wygrywane przez zaprogramowane elektroniczne pianino firmy Yamaha. Biel ekspozycji wycisza.

fot. Humidifier ve.3, prod. Plus Minus Zero, proj. Naoto Fukasawa, 2004/7

Prezentację otwiera 12 wyselekcjonowanych obiektów, które obrazują ideę WA - słowa wokół którego skonstruowano wystawę. WA to harmonia, która - jak czytamy w katalogu - "polega na osiągnięciu całkowitego porozumienia pomiędzy wykluczającymi się zjawiskami". Przedmioty zdają się nie mieć wspólnego mianownika jednak po krótkiej analizie staje się jasne, że wszystkie są efektem fuzji różnych przeciwieństw.
Jest tu m.in. szybkowar do gotowania indukcyjnego (proj. Maruko Matsumoto, prod. Toshiba, 2002), który powtarza kształt tradycyjnego naczynia donabe - oto połączenie tradycyjnej formy i nowoczesnej technologii. Opodal eksponowany jest nawilżacz powietrza (proj. Naoto Fukasawa, prod. Plus Minus Zero, 2004/7), rzecz produkowana masowo, ale wymagająca starannego wykończenia - w dłoniach rzemieślników przedmiot nabiera nieskazitelnej gładkości - oto połączenie produkcji przemysłowej z rękodzielnictwem. Dźwięki kompozycji Chopina wydobywają się z pianina elektrycznego (proj. Yamaha Product Design Laboratory, prod. Yamaha, 2007) - tu podziwiamy zderzenie różnych stylistyk: tradycyjnego instrumentu i nowoczesnego syntetyzatora. Żółta tuba tkaniny to A-POC czyli A Piece Of Cloth (proj. Issey Miyake, Dai Fujiwara, prod. Miyake Design Studio, 2000) - tuby z gotowymi przeszyciami odpowiadającymi krojom ubrań powstają na tradycyjnych maszynach dziewiarskich, a użytkownik sam decyduje o detalach wykończenia stroju (golf czy dekolt?, długie czy krótkie rękawy?) - tradycyjna technologia dziewiarska występuje tu w połączeniu z innowacyjnym podejściem do projektowania.

fot. Infobar 2, prod. KDDI Corp, proj. Naoto Fukasawa, 2003/7

To tylko preludium. Po super dwunastce (są na wejściu takie rarytasy jak płaszcze ze słomy ryżowej, gitara elektryczna, mini ołtarz buddyjski itd) dociera się do sedna. Esencją jest seria gablot i postumentów prezentujących dziesiątki różnorodnych obiektów pogrupowanych według precyzyjnego klucza. I tu należy podkreślić, że wystawa wymaga poświęcenia odrobiny uwagi, zrozumienia proponowanego scenariusza i prześledzenia koncepcji kuratorów - wówczas odsłania się przed widzem funkcjonalny oraz stylistyczny aspekt ekspozycji. Funkcje prezentuje 12 kategorii obiektów: sztuka stołu, akcesoria łazienkowe, sprzęt elektroniczny, technologie cyfrowe, zabawki, artykuły biurowe, artykuły dla domu, ubrania i dodatki, torby i opakowania, pojazdy, meble, oświetlenie; stylistykę odzwierciedla 6 "słów-kluczy": uroczy, niepowtarzalny, finezyjny, zmysłowy w dotyku, minimalistyczny, przemyślany.

fot. Animal Rubber Band, prod. h concept, proj. passke design, 2002/7

W ramach każdej z kategorii wyłuskać można prawdziwie wybitne projekty, ale i wymienić wiele przeciętnych. Uwagę przykuwają Usuhari (proj. Kunio Muramatsu, prod. Shotoku Glass Co, 1989) czyli cienkościenne szklanki (mniej niż 1 mm), które wyglądają jak plastikowe, Animal Rubber Band ( proj. passke design, prod. h concept, 2002/7) czyli kolorowe gumki recepturki w kształcie zwierząt, Infobar2 (proj. Naoto Fukasawa, prod. KDDI Korporation, 2007), stołek Butterfly znają zapewne wszyscy miłośnicy pism o wnętrzach. Japoński dizajn okazuje się być różnorodny, nie tylko minimalistyczny, ale też radosny i finezyjny. Ciekawość budzą meble przystosowane do siadania nisko, zgodnie z tradycją, ale zapewniające stosowne oparcie dla placów (Japończycy sporo czasu spędzają w biurach siadając w krzesłach i siadanie na podłodze męczy ich tak samo jak Europejczyków). Pomyślano o aneksie dla dociekliwych (wielki plus!) - kilka obiektów zostało wystawionych na pastwę tych, którzy żeby docenić muszą nie tylko eksponaty obejrzeć, ale zważyć w dłoni, poczuć fakturę i temperaturę materiału.

fot. Kan, prod. Tendo Co, proj. Hisanobu Tsujimura, 2006

Eksponaty nie są podpisane. Informacji o autorach, producentach, czasie powstania itd. trzeba szukać w specjalnym folderze, a najlepiej w katalogu. W pierwszym momencie ta sytuacja drażni. Zwłaszcza, że przedmiotów jest dużo, a niektóre powtarzają się w różnych częściach wystawy. Jednak gdy spokojnie obejrzeć całość ekspozycji - najpierw bez podpisów i nastepnie śledząc folder - okazuje się, że ten zabieg nie jest bezsensowny. Wystawa nie skupia się na sławnych nazwiskach (a takich nie brakuje) tylko prezentuje w zupełnie demokratyczny sposób ponad setkę obiektów - świetnych i słabszych, dobrych i wybitnych - słowem: różnych. Osiągnięty efekt to nagromadzenie rzeczy, które podzielone na kategorie, opatrzone komentarzem opowiadają o różnorodności projektowania japońskiego. Brak eksponowania nazwisk jest zrozumiały. Nie ma w tej kulturze nacisku na gwiazdorstwo. Anonimowa praca jest normą. Najlepsze projekty nawet pozbawione podpisów, obronią się czytelnością, estetyką i precyzją wykonania. Kontakt z nimi (nawet bez dotykania) daje poczuć czym jest dobre, rasowe projektowanie.

fot. Butterfly, prod. Tendo Co, proj. Sori Yanagi, 1956

"WA: Harmonia Japoński design dziś", IWP, wystawa czynna do 28 marca 2010.
www.iwp.com.pl

czym jest dizajn/ odpowiedzi studentów WW

2010-02-28T22:57:00.000+01:00

W ubiegłym tygodniu na pierwszych zajęciach z krytyki dizajnu zrobiliśmy krótkie ćwiczenie - wszyscy studenci i ja napisaliśmy nasze definicje dizajnu (dizajnu - nie wzornictwa). Sprawdziłam jakie hasła dominowały.

Oto wyniki (spis najczęściej powtarzanych sformułowań)

Dizajn/design to:
Miejsce 1 - kształtowanie rzeczywistości, zachowań (9)
Miejsce 2 - szerokie pojęcie (interdyscyplinarne) (5)
Miejsce 3 - dostrzeganie i rozwiązywanie problemów (4)

całkiem popularne słowa:
kreowanie (5), forma (4), funkcja (3), produkt (3)

raczej mało popularne słowa:
sztuka (2), estetyka (2), technologia (1), inżynieria (1), ekologia (1)

W ćwiczeniu wzięło udział 13 studentów i ja
(Wydział Wzornictwa, ASP Warszawa, studenci ostatniego semestru)

Reperować i używać

2010-02-25T09:49:00.008+01:00

Repair Manifesto pojawił się już stosunkowo dawno, ale warto go przekazywać dalej. Promowany przez Platform21 nawołuje, aby zamiast recyklingu (który jest energochłonny i kosztowny) nastawić się na naprawianie. Dziś mało kto porywa się na samodzielne reperowanie zepsutych urządzeń (mało kto wie, co się kryje pod obudową), a usługi serwisowe nie objęte gwarancją są bardzo kosztowne i taniej jest wyrzucić i kupić nowe (żelazko, telewizor, toster itp.)

Manifest kierowany jest zarówno do projektantów jak i użytkowników.
Coraz częściej pojawiają się głosy, że już czas aby świadomie przenosić nacisk z chęci posiadania na chęć używania. Niełatwo będzie w skali globalnej "przestać chcieć mieć". Filozofię taką łatwiej promować wśród zamożnych, którzy nie mają kłopotu z tym aby "kupować". Jednak trudno zaprzeczyć, że refleksja jest nam potrzebna - od refleksji do czynów. Przyjemnej lektury.

Steve Jobs o dizajnie

2010-02-23T21:08:00.004+01:00

Design is the fundamental soul of man-made creation

Steve Jobs/ CEO Apple Computer

Rzecz jest wartościowa

2010-02-23T09:44:00.019+01:00

Zważając na to że teksty krytyczne o dizajnie nie pojawiają się na polskim rynku wydawniczym, lektura zakupiona na ul. Mokotowskiej ucieszyła mnie (i umiliła czas spędzony w pociągach relacji Warszawa-Kraków-Warszawa).

Problem poszerzania pola projektowania jest najbardziej ważkim z możliwych obecnie tematów dotyczących dizajnu. Wiele dyskutuje się obecnie nad tym jaka jest rola projektanta, czy fizyczny obiekt, produkt nadal jest celem wzornictwa. Na naszych oczach dokonuje się proces kształtowania nowej definicji i roli dizajnu. Sebastian Cichocki celnie opisuje ten stan we wstępie: "dizajn staje się terminem rozsadzającym dyscyplinarne ramy, obejmując całe spektrum różnorodnych, a czasem wykluczających się się praktyk i metodologii".

Zestaw tekstów wydaje się być w istocie mało zdyscyplinowany (tak określają ten wybór sami redaktorzy) jednak eseje Toma Holerta, Marka Wigley'a, Francisco Laranjo oraz dwa świetne teksty polskich autorów - Tomasza Bierkowskiego i Marka Krajewskiego - prezentują różnorodne wizje projektowania od architektury i urbanistyki, przez wzornictwo (szczególnie zaakcentowane projektowanie zaangażowane), aż po twórczość graficzną. Autorzy lawirują wśród rozważań dotyczących tzw. projektowania totalnego widząc jego przejawy w ideologii Bauhausu, w działaniach architektów-modernistów, ale i sięgając do wieków wcześniejszych, podejmują dyskusję czy współczesny dizajner jako "osoba wielofunkcyjna" zbliża się do modelu "człowieka renesansu". Przeprawa przez teksty najeżone słowami modnymi w środowisku młodej intelektualnej elity, takimi jak: subwersywny, meandryczny, postmodernistyczny, interdyscyplinarny, relatywizujący, eksplozywny (miłośnikom tychże polecam "Słowniczek słów modnych i niemodnych w humanistyce", Paweł Śpiewak/ Res Publica Nowa) zostaje nagrodzona zbiorem miłych oku fotografii. Antologię wieńczy bowiem seria ilustracji, które świadczą o tym, że dla redaktorów książki współczesne projektowanie obejmuje nadzwyczaj szerokie spektrum zjawisk, rozpiętych pomiędzy sztuką a techniką, rynkiem a społeczeństwem, produkcją a indywidualną ekspresją. Znajdują się tu zatem prace artystów, m.in. Michała Budnego, Jakuba Jasturbczaka, ale i projekty Fontarte oraz prace studentów warszawskiego Wydziału Wzornictwa. Nie należy jednak zapominać o tym, że polski termin "projektowanie" nie jest tożsamy z terminem "dizajn" i to co jest sztuką, dizajnem być nie może - nawet gdy wykorzystuje metodologie lub gotowe obiekty pochodzące z dziedzin projektowych.

Lektura jest pożyteczna i intelektualnie poruszająca. Zagadką jest jedynie jej dwujęzyczność. Tekstów krytycznych w języku angielskim nie brakuje. Zamiast tłumaczeń moglibyśmy otrzymać drugie tyle do czytania po polsku.

"Nerwowa drzemka. O poszerzaniu pola w projektowaniu",
pod redakcją Sebastiana Cichockiego i Bogny Świątkowskiej
Wydawnictwo Fundacja Bęc Zmiana, 2009
22,5 × 15 cm, 256 stron, tlumaczenia angielskie
ISBN 978-83-929527-5-8
cena: 35 PLN
www.funbec.eu

definicje/ tezy programowe WWP z 1977 r.

2010-02-22T09:47:00.003+01:00

Wzornictwo przemysłowe obejmuje działalność projektową, organizacyjną i badawczą, związaną z kierowaniem kulturowymi skutkami produkcji przemysłowej. Celem działalności projektowej jest rozwiązywanie procesów użytkowych, służących optymalnemu zaspokajaniu indywidualnych i społecznych potrzeb przy pomocy masowo wytwarzanych produktów.

Tezy Programowe Wydziału Wzornictwa Przemysłowego, 1977 r.
źródło cyt.: Wydział Wzornictwa Przemysłowego, Ksawery Piwocki,
[w]: "Spotkanie" - katalog do wystawy WWP w Warszawie, s. 34

definicje/ Telakowska i Reindl

2010-02-14T16:49:00.002+01:00

Wzornictwo w najszerszym znaczeniu to całokształt działalności prowadzącej do określenia tych cech wyrobów przemysłowych, które odpowiadają rozwojowi kulturalnemu społeczeństwa i warunkom użytkowania wyrobów, uwzględniając przy tym możliwości ekonomiczne i postęp techniczny.
Wanda Telakowska i Tadeusz Reindl (1966)
źródło: Paweł Balcerzak, "O wzornictwie przemysłowym. Definicje, procedury, korzyści.", Warszawa 2007

definicje/ najnudniejsza (?)

2010-02-13T00:52:00.003+01:00

Zgodnie z ustawą Prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. art. 102 definiuje wzór przemysłowy następująco:

1. Wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację.

2. Wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych.

definicje/ najkrótsza (!)

2010-02-13T00:49:00.005+01:00

"Design to skóra oblekająca technologię, technika jest na tyle niezrozumiała, że wymaga interpretacji."

Derrik de Kerckhove, Uniwersytet w Toronto (1993)

Peek Mobile Device

2010-02-13T00:36:00.007+01:00

Urządzenie do obsługi poczty elektronicznej i edytora tekstu. Zużywa 97% energii mniej niż komputer PC. Ograniczenie liczby dostępnych funkcji jest jednym z istotnych kierunków rozwoju elektroniki - obok rozwoju urządzeń wielozadaniowych obsługujących połączenia telefoniczne, dostęp do internetu, maili, z funkcjami aparatu fotograficznego, odtwarzacza mp3, organizera itd (i które są ciężkie i mają wiecznie wyładowane baterie). Z praktyki wynika, że istnieje duża liczba użytkowników, którzy są zainteresowani tylko wybranymi funkcjonalnościami. Czysty formalnie Peek Mobile jest inteligentną alternatywą dla tzw. smartphone'ów.

http://www.ideo.com/work/item/smartphone-alternative

Štefan Klein o prywatnej definicji dizajnu

2010-02-13T00:24:00.004+01:00

Definicje dizajnu zmieniają się co kilka lat. Pozostawiam ten problem teoretykom. Oczywiste jest to, że forma musi wynikać z funkcji. Dla mnie dizajn oznacza bycie kreatywnym, otwartość, akceptowanie pomysłów innych, komunikowanie się. Dizajner nie jest w stanie zmienić świata, ale duże zmiany wynikają z małych. Róbmy maksimum tego, co możemy. Nie bądźmy bierni.

Štefan Klein, 2+3D, 2 (I/2002)
http://www.2plus3d.pl/artykuly/stefan-klein/strona:2

definicje/ ICSID z 1959 r

2010-02-13T00:14:00.005+01:00

Projektantem wzornictwa przemysłowego jest plastyk, który dzięki wyszkoleniu, wiedzy technicznej, doświadczeniu i wrażliwości artystycznej posiada odpowiednie kwalifikacje do tego, aby określić i wybrać tworzywo, sposób jego obróbki, kształt, kolor, wykończenie i zdobienie przedmiotów reprodukowanych potem masowo w procesach przemysłowych.
Paul Reilly, 1959 (definicja przyjęta przez kongres ICSID w Sztokholmie)

źródło: Janusz Krupiński, "Wzornictwo/ Design. Studium idei", Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, Kraków, 1998

definicje/ ICSID -wersja aktualna

2010-02-12T23:41:00.005+01:00

International Council of Societies of Industrial Design (ICSID)

Design is a creative activity whose aim is to establish the multi-faceted qualities of objects, processes, services and their systems in whole life cycles. Therefore, design is the central factor of innovative humanisation of technologies and the crucial factor of cultural and economic exchange.

Wzornictwo jest działalnością twórczą, mającą na celu określenie wieloaspektowych cech przedmiotów, procesów, usług oraz ich całych zespołów w całościowych cyklach istnienia. Wzornictwo stanowi więc główny czynnik zarówno innowacyjnego humanizowania technologii, jak i wymiany kulturalnej i gospodarczej

http://www.icsid.org/about/about/articles31

Słynna "szkodliwość dizajnu" wg Victora Papanka

2010-02-12T22:29:00.006+01:00

"There are professions more harmful than industrial design, but only a very few of them. And possibly only one profession is phonier. Advertising design, in persuading people to buy things they don't need, with money they don't have, in order to impress others who don't care..."
Victor Papanek, "Design for the Real World. Human Ecology and Social Change", Academy Chicago Publishers (1984), s. ix